		صفحه اصلي		ايميل ما		آرشيو مطالب		گالري سايت
	خوش آمديد!

آآرشيو ماهانه

لينک دوستان

هواداران پاتو
تماس با مدیریت سایت
IFFHS
سایت جهانی گل
سایت جهانی فیفا
سایت جهانی یوفا
سایت رسمی میلان
وب سایت رسمی هواداران آ.ث.میلان
فروش محصولات فوتبالی
پیش بینی مسابقات فوتبال
چلسی بهترین تیم دنیا
وبلاگ هواداران وین رونی
شبکه میلان
گلادیاتورهای شهر رم
مربیگری واقعی فوتبال
ACM1899
بزرگترین وبلاگ هواداران میلان
جادوگر
دامنه رایگان
استقلالی ها
محله آتزوری
پایگاه خبری هواداران چلسی
وبلاگ هواداران استقلال
7 اسفند
فوتباليستها
هواداران 7 لیگ برتر اروپا
دنیای فوتبال
بروز ترین مرجع خبری رئال مادرید
اولین پایگاه خبری منچستر سیتی در ایران

لوگوي دوستان

ديگر امکانات

نويسندگان :
» حسین دیدار
» rahim
» امیر

آمار بازديد :
» تعداد بازديدها:
» کاربر: Admin

تبليغات

دلامادونینا زیر میکروسکوپ؛رکورد استثنایی مالدینی

در جمع بازیکنان فعلی دو تیم نیز 4 بازیکن 4 گله حضور دارند. زلاتان ابراهیموویچ، کلارنس سیدورف و پیپو اینزاگی از میلان و دیان استانکوویچ از اینتر

دلامدونینا؛ پر بیننده ترین و پر تماشاگرترین شهرآورد فوتبال در تمام دنیا. شهرآوردی که به احترام مجسمه مریم باکره، مادونینا، بر بلندای کلیسای معروف دومو در میلانو به این نام خوانده می شود.
ورزشگاه سن سیرو یا جوسپه مه آتسای شهر میلان که به کلیسای جامع فوتبال نیز شهرت دارد مثل همیشه میزبان این دیدار خواهد بود. ورزشگاهی که نخستین بار در رقابت های جام جهانی 1934 ایتالیا افتتاح شد و آتسوری با شکست اتریش مدعی در باران این ورزشگاه راهی فینال در رم شد.

چه آماری!

به گزارش اینتر دای آی آر دویست و چهار تقابل در دیدارهای رسمی، 71 پیروزی برای اینتر، 61 تساوی و 72 پیروزی برای میلان. 279 گل زده برای اینتر، 279 گل زده برای میلان. 9 پیروزی بزرگ و فراموش نشدنی برای میلان و 8 پیروزی بزرگ برای اینتر. برتری 8-1 روسونری در دربی 1918 در جام مورا بزرگ ترین پیروزی تمام تاریخ این تقابل به شمار می آید.
در جمع 4 گلزن برتر تاریخ دربی دو بازیکن از هر تیم به چشم میخورد. آندری شفچنکو مهاجم افسانه ای دهه 2000 میلان با 14 گل، جوسپه مه آتسا قهرمان دو جام جهانی 1934 و 1938 با 13 گل و گانر نوردال ماشین گلزنی روسونری در کنار ایستوان نیرش گلزن افسانه ای اینتر در دهه 40 و 50 با 11 گل.

4 گله ها
در جمع بازیکنان فعلی دو تیم نیز 4 بازیکن 4 گله حضور دارند. زلاتان ابراهیموویچ، کلارنس سیدورف و پیپو اینزاگی از میلان و دیان استانکوویچ از اینتر.
در تاریخ رقابت های داخلی اینتر با 18 اسکودتو و 7 کوپا ایتالیا دو عنوان قهرمانی بیشتر از روسونری در کارنامه دارد. میلانی ها 18 اسکودتو و 5 کوپا ایتالیا کسب کرده اند.
در سوی دیگر میلانی ها با 7 قهرمانی جام باشگاههای اروپا و 2 قهرمانی جام یوفا قدری اروپایی تر از رقیب آبی و مشکی هستند. اینتری ها 3 قهرمانی اروپا و 3 قهرمانی یوفا را در کارنامه دارند. در آمار جام های بین قاره ای نیز روسونری از حریف خود پیش است. 3 قهرمانی در جام بین قاره ای و یک قهرمانی در جام جهانی باشگاهها برای میلان و 2 قهرمانی در جام بین قاره ای و یک قهرمانی در جام جهانی باشگاهها برای اینتر.

رکورد مالدینی
پائولو مالدینی، کاپیتان افسانه ای میلان در دو دهه 90 و 2000 با 56 حضور در دربی مادونینا بیشترین سابقه را در تاریخ این تقابل داراست. مالدینی در 25 سال حضور خود در باشگاه میلان 56 بار به مصاف اینتر رفت.
میلان در ده بازی گذشته خود در سری آ با آمار خیره کننده 8 پیروزی و 2 تساوی صدر جدول را از یوونتوس ربوده است و اینتر با 7 پیروزی، 2 تساوی و 1 شکست کابوس ابتدای فصل را به دست فراموشی سپرده است. دو تیم در اولین دیدار خود در سال 2012 برابر حریفان خود، آتالانتا و پارما به دو پیروزی ارزشمند دست یافته اند.
دربی خارج از میدان دو تیم بر سر انتقال کارلوس توز به میلانو به خبرسازترین نقل و انتقال زمستانی اروپا بدل شده بود. تقابلی که به نظر می رسد با برتری استراتژیک ماسیمو موراتی و مارکو برانکا در تقابل با آدریانو گالیانی به پایان رسیده است.

برتری 8 تایی میلان
در لیست بازی های اخیر دو تیم یک نکته بیش از همه مشهود است. 20 بازی و تنها 1 تساوی. 11 پیروزی برای روسونری و 8 پیروزی برای نراتزوری. بهترین پیروزی میلان در این لیست، پیروزی 3-0 فصل گذشته با گل های پاتو و کاسانو به شمار می آید و بهترین پیروزی اینتر، برتری 4-0 دو فصل گذشته با گل های تیاگو موتا، دیگو میلیتو، مایکون و دیان استانکوویچ است.
میلان در حال حاضر با 8 امتیاز برتری در قیاس با رقیب احیا شده خود اینتر، در صدر جدول رده بندی قرار دارد و پیروزی احتمالی آن ها همچون فصل گذشته اینتر را از کورس قهرمانی کنار خواهد زد.

داور کیه؟
دانیله اورساتو، داور 36 ساله اهل مونتچیه ماجیوره قضاوت این بازی را بر عهده خواهد داشت. اورساتو این فصل 8 بازی را در سری آ سوت زده که مهم ترین آن ها تساوی 1-1 رم در برابر یوونتوس بوده است. برتری 2-0 میلان برابر کالیاری و شکست 2-1 اینتر برابر کاتانیا دو قضاوت اورساتو برای اینتر و میلان در نیم فصل اول به شمار می آید.

برچسب‌ها: مالدینی, پائولو مالدینی, دربی دلا مدونینا, دلا مدونینا, میلان اینتر

نوشته شده توسط حسین دیدار در یکشنبه بیست و پنجم دی 1390 و ساعت 1:25

زندگینامه ژرژ وه آ

ژرژ وه آ

ژرژ وه‌آ در تاریخ اول اکتبر سال 1966 در مونرویا در لیبریا به دنیا آمد.
ژرژ وه‌آ متولد شهر مونرویا اسلوم کلارا بوده و نزد مادربزرگش بزرگ شده است. پس از اتمام مدرسه، به عنوان تکنسین در شرکت مخابرات لیبریا مشغول کار شد.
او همسری جامائیکایی و سه فرزند دارد. وی پس از بازگشت به مونرویا شبکه "رادیو کلر" را تاسیس و آن را به همسرش تقدیم کرد.

فعالیت ورزشی

وه‌آ ابتدا در تیم "یازده شکست‌ناپذیر" لیبریا و بعد از آن برای تیم "تونر یوند" کامرون بازی می‌کرد. سپس به اروپا رفت و در آن مدت در پست مهاجم در تیم‌هایی چون آ.اس. موناکو (1992/06 – 1988/07)، پاری سن ژرمن (1995/06 – 1992/07)، آ.ث. میلان (2000/01 – 1995/07)، چلسی (2000/06 – 2000/01)، منچستر سیتی (2000/10 – 2000/07) و المپیک مارسی (2001/06 – 2000/10) بازی کرد.
در سال 1994 به همراه پاری سن ژرمن قهرمانی لیگ دسته اول فوتبال فرانسه و در سال‌های 1996 و 1999 قهرمانی سری A ایتالیا را با میلان به دست آورد.
او در فرانسه در مجموع در 218 بازی لیگ حضور داشته و 84 گل نیز به ثمر رساند. به علاوه برای موناکو و پاری سن ژرمن روی هم رفته 51 بازی در جام‌های اروپایی با 28 گل زده انجام داد. اما با تیم ملی لیبریا به هیچ افتخاری نرسید. بعد از چند سال فعالیت در اروپا به باشگاه الجزیره امارات متحده عربی پیوست و از سال 2001/07 تا 2003/06 برای این تیم توپ زد.
در سال 1995 به عنوان مرد سال فوتبال جهان (به عنوان اولین فوتبالیست آفریقایی)، مرد سال فوتبال اروپا، و نیز مرد سال فوتبال آفریقا انتخاب شد. در سال 1998 عنوان برترین فوتبالیست قرن آفریقا را از آن خود کرد؛ افتخاری که بزرگانی چون پله و یوهان کرایف در قاره‌های خود به دست آورده بودند. اما در یک انتخابات جدید در سال 2006، روژه میلا به عنوان برترین بازیکن 50 سال اخیر آفریقا برگزیده شد. وه‌آ در ماه مارس سال 2004 از سوی پله در فهرست 125 بازیکن برتر زنده دنیا قرار گرفت.
وه‌آ از اواسط دهه 1990 مشغول انجام پروژه‌های بشردوستانه در لیبریا شد. در سال 1994 باشگاه فوتبال "جوانان حرفه‌ای" را تشکیل داد که خودش ریاست آن را به عهده گرفت. برخی از بازیکنانی که در آن تیم بازی می‌کنند، به تیم ملی لیبریا راه یافتند. شرط ورود به این تیم فوتبال نیز این است که بازیکنان به طور مرتب به مدرسه بروند و به تحصیل بپردازند.
وه‌آ در ضمن سفیر یونیسف هم بود و در سال 2004 "جایزه شجاعت آرتور اش" را به خاطر فعالیت‌های انسان‌دوستانه‌اش دریافت کرد.

فعالیت سیاسی

در ماه نوامبر سال 2004 نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد که در 11 اکتبر 2005 برگزار می‌شد و طی آن جانشین گاید بریانت انتخاب می‌شد. از آنجایی که وی در کشورش بسیار محبوب و معروف بود، با وجود عدم تجربه سیاسی شانس زیادی برای پیروزی‌اش تصور می‌شد. او قصد داشت در صورت انتخاب، حداقل در دوره شش ساله اول نیروهای حافظ صلح (UNMIL) را در لیبریا نگه دارد تا از شعله‌ور شدن دوباره جنگ داخلی ممانعت به عمل آورد.
در اولین رای‌گیری 3/28% آرا را به دست آورد. سرسخت‌ترین رقیبش، همکار سابق بانک جهانی و وزیر دارای سابق، الن جانسون سیرلیف 8/19% از آرا را کسب کرد. دور دوم انتخابات در 8 نوامبر 2005 برگزار شد. در این مرحله وه‌آ با کسب 6/49% آرا به وضوح از جانسون سرلیف که 4/59% رای آورده بود، عقب ماند. وه‌آ نسبت به بی‌نظمی در شمارش آرا شکایت کرد. به همین دلیل جانسون سرلیف پست ریاست یکی از وزارت‌خانه‌ها را به وی پیشنهاد کرد، اما حزب وه‌آ با عدم پذیرش آن، انتخابات را به رسمیت نشناخت.
در اواسط ماه دسامبر، وه‌آ در ملاء عام سخنانی علیه رئیس جمهور به زبان آورد که سبب بروز ناآرامی‌هایی در مونرویا شد. چند روز بعد با وساطت عبدالسلامی ابوبکر، رئیس جمهور سابق نیجریه، ملاقاتی بین او و رئیس جمهور لیبریا انجام شد که موجب آرام شدن اوضاع شد. در 16 ژانویه سال 2006 الن جانسون به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کرد.

برچسب‌ها: زندگینامه ژرژ وه آ, ژرژ وه آ, بیوگرافی ژرژ وه آ, لیبریا, بازیکن قرن آفریقا

نوشته شده توسط حسین دیدار در دوشنبه نوزدهم دی 1390 و ساعت 1:39

زندگی نامه باره سی

فرانکو باره سی

پست :دفاع
قد :1.76 سانی متر
فرانکو باره سی در 8 می 1968 متولد شد . وی از سال 1977 تا 1997 برای روسونری ها بازی کرد .و در طی این مدت 532 بازی برای میلان انجام داد و 16 گل هم به ثمر رساند . 6بار اسکودتو رو فتح کرد و 3 بار قهرمانی در جام باشگا های اروپا را جشن گرفت و در سال 1997 در سن 37 سالگی به افتخار آفرینی خود در میلانبه عنوان بازیکن پایان داد . از سال 1982 تا .1994 برای تیم ملی ایتالیا بازی کرد و در این مدت 81 بازی برای تیم ملی کشورش انجام داد و 1 گل هم به ثمر رساند .در2 تا جام جهانی برای ایتالیابازی کرد ولی هرگز نتوانست این جام را فتح کند .

باره سی در سال 2002 باز هم به خانه بازگشت و از سال 2002 تا 2006 به عنوان سرمربی در تیم نوجوانان میلان برگزیده شد و فعالیت کرده و از سال 2006 تا کنون هم به عنوان مربی در تیم نوجوانان زیر 19 سال فعالیت می کند .
بارسي يك سوئيپر استثنايي و از معدود بازيكناني كه تمام طول دوران فوتبالش را در يك باشگاه سپري كرده، بود. در حدود 20 سال، دفاع ميلان در قهرماني‌هاي اروپايي از وجود او سود مي‌برد ولي در دهه 80 اتفاق ناگواري رخ داد و ميلان براي دو سال راهي سري B شد. با رهبري بارسي در خط دفاع، ميلان موفق شد فينال جام اروپايي سال 1989 را مقابل استوابخارست با نتيجه 4 بر صفر به سود خود خاتمه دهد و مجدداً در همان سال نيز با غلبه بر بنفيكا مجدداً قهرمان شد. بارسي مي‌گويد: "در زمان بازي من رقابت‌هاي اروپايي اهميت فراواني داشتند. بهترين و زيباترين لحظات ورزشي من اولين قهرماني اروپا بود. آن زمان از اين‌كه در بهترين تيم اروپا و دنيا توپ ميزدم، فوق‌العاده خوشحال و سرحال بودم."اما در شكست 4 بر صفر بارسلونا در جام اروپايي 1994 بارسي در تركيب تيم حضور نداشت:" من آن شب به ميلان نرفتم ولي تيم يكي از بهترين بازي‌هايش را به نمايش گذاشته بود. " ميلان تيم بزرگي بوده و هست. دشواري ها شايد رنج‌ها و بدبختي‌هايي كه او در زندگي‌اش كشيده بود، سرنوشت او را براي رسيدن به چنين جايگاهي رقم زد. مادر فرانكو در 13 سالگي او چشم از دنيا فرو بست و 4 سال بعد نيز پدرش فوت كرد. در آن زمان او پسربچه‌اي بيش نبود و باشگاه اينتر از به خدمت گرفتن او سر باز زد، آنها برادر او، جوزپه را مي‌خواستند. جوزپه هم درست مانند فرانكو در تيم‌ملي بازي كرد و اكنون نيز در تيم جوانان اينتر سمتي دارد اما اين فرانكو است كه در قلب ايتاليايي‌ها جاي دارد. مسيري را كه او براي بهبودي هرچه زودتر از آسيب‌ديدگي براي حضور در جام‌جهاني 1994 طي كرد، واقعاً مثال‌زدني است. اشك‌هايي كه پس از خراب كردن پنالتي در فينال همان سال مقابل برزيل صورت او را پوشانده بود، نشانه وفاداري او به تيم‌ملي كشورش بود. بارسي در ميان هم‌تيمي‌ها و داوران بازيكن بسيار محترمي بود، مدافعان بايد در رفتارهاي داخل زمين، او را الگوي خود قرار ‌دهند. اسطوره ی ميلان در سال 1997 بازنشستگي‌اش از دنياي فوتبال حرفه‌اي را اعلام كرد و به مربيگري روي آورد
هر دو هفته يك بار او روي نيمكت ورزشگاه كوچك 700 نفري كامپو باتيستا مي‌نشيند و به بازيكنان تيم نوجوان ستيموميلانز دستورات تاكتيكي مي‌دهد. سان‌سيرو از آنجا تنها چند كيلومتر فاصله دارد ولي صداي فريادهاي بازيكنان در حال تمرين ميلان سكوت اين كمپ كوچك را مي‌شكند و دنياي بزرگي مي‌سازد اما بارسي در محيط جديدش كاملاً احساس راحتي مي‌كنند:‌" واقعاً از كار كردن با افراد جوان لذت مي‌برم. به قهرمان‌ها نمي‌شود چيزهاي زيادي آموخت ولي در بين بازيكنان نوجوان و بي‌تجربه مي‌توان آموزش‌هاي زيادي داد. بيش از همه دوست دارم براي ميلان كار كنم. نمي‌توانم خودم را جز اينجا در جاي ديگري ببينم." بارسي در دوران نوجواني‌اش مانند يك اسطوره بازي مي‌كرد و باعث مي‌شد بازي زيباتر شود. او مي‌افزايد:" در طول فوتبالم مربيان خوب زيادي داشته‌ام ولي از ليد هلم، ساكي و كاپلو نكات بسياري را آموختم. آنها كاملاً با يكديگر فرق داشتند ولي همه مربيان بزرگي بودند."باره سی در طول سال هایی که برای میلان بازی کرده به افتخارات زیادی رسیده استاو همیشه در قلب روسونری ها می ماند و لحظات به ياد ماندني بارسي اين روزها هم مانند گذشته‌ها مي‌درخشد

برچسب‌ها: زندگینامه باره سی, باره سی, زندگینامه فرانکو باره سی, فرانکو باره سی, بیوگرافی باره سی

نوشته شده توسط حسین دیدار در دوشنبه نوزدهم دی 1390 و ساعت 1:27

زندگینامه شوچنکو

زندگی نامه شوچنکو

آندری میکولایوویچ شوچنکو در تاریخ ۲۹ سپتامبر سال ۱۹۷۶ در کی یف اوکراین به دنیا آمد.
● فعالیت باشگاهی
شوچنکو فوتبال را از مدرسه فوتبال باشگاه دینامو کی یف اوکراین شروع کرد و تا سال ۱۹۹۹ نیز برای این باشگاه بازی کرد. در کی ِف تحت رهبری اسطوره مربیگری ، بوبانوفسکی قرار داشت. شوچنکو تحصیلاتش را در دانشگاه ورزش کی یف به اتمام رساند.
آ.ث. میلان
در سال ۱۹۹۹ به آ.ث. میلان پیوست. این تیم در فصل ۰۵/۲۰۰۴ پیشنهاد ۹۰ میلیون یورویی چلسی لندن برای به خدمت گرفت او را رد کرد.

در فصل ۰۶/۲۰۰۵ و در هفته ۲۴ مسابقات سری A ایتالیا صد و شصت و پنجمین گلش را برای میلان زد و به این ترتیب در لیست گل زنان باشگاه، جانی ریورا را پشت سر گذاشت. شوچنکو در طول هفت سال حضورش در میلان، به جانشینی کاپیتان، پائولو مالدینی نائل شده و به وضوح بازیکن مورد علاقه سیلویو برلوسکونی، مالک و رئیس باشگاه بود.
در ۲۳ نوامبر سال ۲۰۰۵ در لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا در بازی مقابل فنرباغچه استانبول چهار گل زد. تا آن زمان فقط چهار بازیکن دیگر در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا موفق به انجام این کار شده بودند. وی در فهرست گل زنان لیگ قهرمانان اروپا نیز با ۵۶ گل در ۱۰۸ بازی در رده سوم قرار دارد. پیش از آن نیز دوبار آقای گل سری A شده است.
اف.سی. چلسی
پس از جام جهانی ۲۰۰۶، با مبلغ ۵۱ میلیون یورو به چلسی لندن پیوست، اما در آنجا نتوانست خودی نشان دهد و از فرم ایده آل خود عقب ماند. در اولین فصل حضور در لیگ برتر انگلیس فقط ده بازی انجام داد و سه گل زد.
در فصل ۰۹/۲۰۰۸ برای یک سال به سور قرضی از چلسی به میلان برگشت.
در آگوست سال ۲۰۰۹، پس از عدم موفقیت در چلسی و لغو یازده ماه آخر قراردادش، به دینامو کی ِف بازگشت و در آنجا قراردادی دوساله به امضاء رساند.
● فعالیت ملی
شوچنکو اولین بازی ملی خود را در تاریخ ۲۵ مارس سال ۱۹۹۵ در مقال کرواسی انجام داد. در سال ۲۰۰۶ با تیم ملی اوکراین به مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی رسید که تاکنون بزرگ ترین موفقیت تیم ملی اوکراین در تاریخ به نسبت کوتاه این تیم می باشد. پیش از آن به نظر بسیاری از مردم، وی در کنار جرج بست، یکی از بهترین بازیکنانی شمرده می شد که هیچ گاه نتوانسته بودند در یک جام جهانی شرکت کنند. در ۱۱ اکتبر سال ۲۰۰۸ با انجام ۸۵ بازی، رکورددار بازی ملی در اوکراین شد.
● افتخارات
وی در اوکراین مدال ها و نشان های زیادی دریافت کرد، از جمله در سال ۲۰۰۳ که جایزه " قهرمان لایق ورزش" را به خود اختصاص داد. این مهاجم در سال ۲۰۰۴ عنوان مرد سال فوتبال اروپا را هم به دست آورد. در فصل ۱۹۹۹/۱۹۹۸ نیز از سوی اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) به عنوان بهترین بازیکن لیگ قهرمانان برگزیده شد.
● زندگی شخصی
شوچنکو در ماه ژولای سال ۲۰۰۴ با کریستن پازیک آمریکایی ازدواج کرد که حاصل آن نیز دو پسر می باشد. پدر وی، نیکلای، سال های زیادی سرباز ارتش سرخ در پوتسدام بود. آندره چند سال از دوران جوانی اش را در این شهر به سر بردد و خواهرش، النا نیز درهمین شهر به دنیا آمد.
● موفقیت ها
▪ در باشگاه:
ـ قهرمان باشگاه های اوکراین: ۹۵/۱۹۹۴، ۹۶/۱۹۹۵، ۹۷/۱۹۹۶، ۹۸/۱۹۹۷، ۹۹/۱۹۹۸
ـ قهرمانی جام حذفی اوکراین: ۹۶/۱۹۹۵، ۹۸/۱۹۹۷، ۹۹/۱۹۹۸
ـ قهرمان باشگاه های ایتالیا: ۰۴/۲۰۰۳
ـ قهرمان جام حذفی ایتالیا: ۰۳/۲۰۰۲
ـ قهرمان سوپرجام اروپا: ۲۰۰۳
ـ قهرمان سوپرجام ایتالیا: ۲۰۰۴
ـ قهرمان لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا: ۰۳/۲۰۰۲
ـ قهرمان جام اتحادیه انگلیس: ۲۰۰۷
ـ قهرمان جام حذفی انگلیس: ۲۰۰۷
▪ عناوین و افتخارات
ـ آقای گل باشگاه های اوکراین: ۹۹/۱۹۹۸
ـ آقای گل باشگاه های ایتالیا: ۲۰۰۰/۱۹۹۹، ۰۴/۲۰۰۳
ـ مرد سال فوتبال اروپا: ۲۰۰۴
ـ آقای گل لیگ قهرمانان ارویپا: ۹۹/۱۹۹۸، ۰۱/۲۰۰۰، ۰۶/۲۰۰۵
ـ مرد سال فوتبال اوکراین: ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۴، ۲۰۰۵
ـ مهاجم سال: ۱۹۹۹
ـ بهترین بازیکن خارجی سری آ: ۲۰۰۰

برچسب‌ها: زندگینامه شوچنکو, شوچنکو, آندری شوچنکو, زندگینامه آندری شوچنکو, بیوگرافی شوچنکو

نوشته شده توسط حسین دیدار در یکشنبه هجدهم دی 1390 و ساعت 1:49

زندگینامه فن باستن

زندگینامه: مارکو فان باستن

مارسل (مارکو) فان باستن در تاریخ 31 اکتبر سال 1964 در اوترخت هلند به دنیا آمد.

فعالیت به عنوان بازیکن

باشگاه:

مقدمه:
فان باستن ابتدا بین سال‌های 1970 و 1980 در تیم اوترخت و در فصل 82/1981 در الینکویک بازی می‌کرد، تا این که در سال 1982 به آژاکس آمستردام پیوست. وی اولین حضور خود در تیم حرفه‌ای را در آوریل 1982 در پیروزی 5 بر 0 مقابل نیژمگن تجربه کرد که توانست اولین گل خود را نیز برای قرمز- سفید‌پوشان به ثمر برساند. او در آن بازی به جای اسطوره فوتبال هلند، یوهان کرایف،‌ وارد زمین شد. وی در فصل 83/1982 هم در سایه ویم کیفت قرار داشت که در فصل بعدی به باشگاه پیزا کالچو در سری a ایتالیا رفت. فان باستن در سا‌ل‌های 1984، 1985، 1986 و 1987 آقای گل لیگ فوتبال هلند شده و تبدیل به یکی از برترین گلزنان دهه 80 شد. این مهاجم 188 سانتی‌متری در سال 1986،‌همچنین آقای گل اروپا شد. وی در آن فصل 37 گل در 26 بازی زد. در سال 1987، در دیدار فینال جام در جام باشگاه‌های اروپا در مقابل اف. ث. لایپزیگ گل پیروزی‌بخش تیمش را زد.
بعد از کسب این افتخار به آ. ث. میلان پیوست، تیمی که در آن به همراه هم‌وطنانش،‌ رود گولیت و فرانک ریکارد، بهترین مثلث فوتبال اروپا را شکل داد. میلان با فان باستن در سال‌های 1989 و 1990 قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. تقریبا در اواخر دوران بازی‌اش، به دلیل مصدومیتی جدی در ناحیه قوزک پا، ‌مجبور به استراحت شد. آخرین بازی رسمی برای میلان را در فینال جام باشگاه‌های اروپا در برابر المپیک مارسی در تاریخ 26 مه سال 1993 انجام داد. بلافاصله بعد از آن، به دلیل همان مصدومیت،‌ دوباره مجبور به استراحت و عدم بازی شد، اما با وجود زحمات زیاد، دیگر نتوانست به فعالیتش ادامه دهد و بالاخره درسال 1995 از فوتبال خداحافظی کرد.

تیم ملی:

فان باستن در بین سپتامبر 1983 و اکتبر 1992، 58 بار پیراهن تیم ملی فوتبال هلند را به تن کرد و 24 گل نیز وارد دروازه حریفان این تیم کرد. او با این تیم در سال 1988 به قهرمانی جام ملت‌های اروپا رسید و با 5 گل زده نیز آقای گل این رقابت‌ها شد. وی در دیدار فینال مقابل تیم ملی شوروی، زیباترین گل تمام تاریخ فوتبال را به ثمر رساند. او توپ را از زاویه‌ای کاملا بسته، در کنار خط عرضی زمین، از بالای سر رینات داسایف،‌ یکی از بهترین دروازه‌بان‌های آن زمان دنیا به تور دروازه شوروی دوخت.

عناوین و موفقیت‌ها:

به عنوان بازیکن تیم ملی
قهرمانی در جام ملت‌های اروپا: 1988
به عنوان بازیکن باشگاهی
قهرمانی در جام در جام اروپا: 1987
قهرمانی در باشگاه‌های هلند: 1982، 1983، 1985
قهرمانی در جام آمستل: 1983، 1986، 1987
قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا: 1989، 1990
قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان: 1989، 1990
قهرمانی در سوپر جام اروپا: 1989، 1990
قهرمانی در باشگاه‌های ایتالیا: 1988، 1992، 1993
قهرمانی در سوپر جام ایتالیا: 1988، 1992، 1993

افتخارات شخصی:

آقای گل باشگاه‌های هلند: 1984، 1985، 1986، 1987
مرد سال فوتبال هلند: 1985
برنده کفش طلای یوفا به عنوان بهترین گلزن اروپا: 1986
آقای گل و بهترین بازیکن جام ملت‌های اروپا: 1988
مرد سال فوتبال اروپا: 1988، 1989، 1992
آقای گل سری a ایتالیا: 1990، 1992
مرد سال فوتبال جهان: 1992
مرد سال فوتبال به انتخاب ورد ساکر: 1988، 1992

فعالیت به عنوان مربی:

فان باستن در فصل 04/2003 مربیگری را در تیم جوانان آژاکس آمستردام آغاز کرد.

تیم ملی هلند:

وی از تاریخ 29 جولای 2004 مربی تیم ملی بزرگسالان هلند شد. دستیارش هم یان فان شیپ بود که در آژاکس نیز با یکدیگر همکاری می‌کردند.
با حضور فان باستن تغییراتی اساسی در تیم ملی هلند به وجود آمد. بازیکنانی مانند کلارنس سیدورف، پاتریک کلایورت، ادگار داویدز، روی ماکای و مارک فان بومل دیگر مورد توجه قرار نگرفتند. مدت زمان زیادی بود که سه باشگاه بزرگ هلندی (آژاکس آمستردام، فاینورد روتردام،‌آیندهوون) ارکان اصلی تیم ملی هلند بودند. اما فان باستن به بازیکنان جوانی مانند دنی لاندزات، ‌باری اوپدام، باری فان گان، ‌رون ولار، یان کرومکامپ و یوریس ماتیسن از تیم تازه‌وارد آ. زد. آلکمار این امکان را داد تا خود را نشان دهند. بازیکنان مستعد دیگری چون خال بولاهروز، هدویگز مادورو، رایان بابل و رومئو کاستلن هم شانس بازی پیدا کردند.
با هدایت فان باستن،‌ تیم ملی هلند در بازی‌های مقدماتی جام جهانی 2006 شکستی را پذیرا نشد. با این وجود،‌ فان باستن اولین تورنمنت بزرگ خود، جام جهانی 2006 آلمان را در کمال ناباوری خیلی زود به پایان برد. هلند در مرحله یک هشتم نهایی با یک گل از پرتغال شکست خورد و حذف شد. فان باستن به دلیل نیمکت‌نشین کردن رود فان نیستلروی با انتقادات شدیدی مواجه شد. این مهاجم نیز مدت کمی بعد از جام جهانی گفت که تا زمانی که فان باستن مربی تیم ملی است،‌ در این تیم بازی نخواهد کرد. اما در ماه مه سال 2007 دوطرف با یکدیگر آشتی کردند و فان نیستلروی دوباره عضو ثابت تیم ملی هلند شد.در تاریخ 4 دسامبر 2007 اعلام شد که فان باستن پس از جام ملت‌های 2008 اروپا از سمت خود در تیم ملی استعفا داده است. تیم تحت رهبری وی در جام ملت‌ها با نمایشی خوب در دور گروهی، به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرد و در این مرحله با روسیه روبه‌رو شد که در این بازی با شکست 1 بر 3 از دور رقابت‌ها کنار رفت. این آخرین بازی برای فان باستن در سمت سرمربی نارنجی‌پوشان بود.

آژاکس آمستردام

در شروع فصل 2009/2008 فان باستن به عنوان جانشین آدری کاستر،‌ مربی آژاکس آمستردام شد. وی در 22 فوریه 2008 قراردادی چهارساله با این تیم امضاء کرد،‌ اما در 6 مه 2009 به علت عدم موفقیت کناره‌گیری کرد.

برچسب‌ها: مارکو فن باستن, فان باستن, زندگینامه مارکو فن باستن, بیوگرافی فن باستن, زندگینامه فان باستن

نوشته شده توسط حسین دیدار در یکشنبه هجدهم دی 1390 و ساعت 1:31